Thailand 2011.

Reisverhaal overwinteren in Cha Am Thailand 2011.

 Donderdag 20 januari 2011 vertrekt ons vliegtuig (EVA air) rond de klok van 22.00 uur vanaf Schiphol. Loek die ons (hij is wel enigszins ziek) weer wegbrengt staat om  18.00 uur voor de deur. We hebben via internet vooraf al ingecheckt maar toch moeten we nog in de rij staan om de koffers in te leveren en een instapkaart te krijgen. De vriendelijke dame vertelde dat het systeem nog niet goed was. Maar ze kon al wel onze stoelen vast leggen voor de terugvlucht. En dat is wel heel handig.

 Het nieuwe Boeing 777 vliegtuig vertrekt op de minuut nauwkeurig. De beenruimte is goed. Veel beter dan bij China Airlines waar we eerder mee vlogen. Maar ja het is toch 12 uur zitten. Het eten is niet lekker maar dat ligt ook aan ons. Een vliegtuigmaatschappij uit Taiwan die naar Thailand vliegt: krijg je eten dat je niet lekker vind.

 Vrijdag 21 januari om ongeveer 14.30 uur zijn we geland. Het duurt even voor we door de douane zijn. Er staat een meneer klaar met een bordje met onze namen erop. We worden naar een busje gebracht. We zijn alleen. Geen andere passagiers. De rit naar Cha Am huurt bijna drie uur.

Het is net donker als we bij ons hotel (Grand Pacific Sovereign) aankomen. We worden ontvangen met een welkomst drankje. Daarna naar de kamer. Ziet er prachtig uit. Grote mooie badkamer met ligbad en stortdouche. Twee tweepersoons bedden. Lekker breed liggen. Een nog een slaapbank.

Een klein balkon. Met uitzicht op een tuin en looppad. Soort garderobe ruimte met kaptafel en spiegel etc. Kluis etc. Alles is aanwezig. Maar ook veel muggen. Dus we krijgen een spuitbus. En dat is nodig. Want zeker de eerste dagen wordt met name Loura flink gestoken. Maar als de spuitbus leeg is krijgen we weer een nieuwe. Maar de overlast loopt steeds meer terug. Gelukkig maar. Maar bij schemer moet je even uitkijken als je van het balkonnetje naar binnen gaat. Want ze zitten zo weer binnen.

We krijgen een envelop met voor zes weken bonnetjes om te ontbijten. Ieder dag dus twee bonnetjes inleveren bij het restaurant.

Het hotel is dus super de luxe. Maar toch is er wel wat mis. Ten eerste ligt het op zeker vier kilometer van het centrum van het plaatsje Cha Am. Dit is de reden (we horen dat van een andere Nederlander die er zit) dat we bij een locale fietsenmaker twee Thaise fietsen kopen. Ze zitten nog in een doos en moeten nog in elkaar worden gezet. Dus het duurt een uurtje voordat dit voor elkaar is. Tevens kopen we verlichting en een kettingslot. De deal met deze fietsenmaker is dat hij na zes weken de helft van de prijs teruggeeft voor deze fietsen mits ze er mooi uitzien. Je kunt ook fietsen huren maar voor zes weken is dat veel duurder. En: er zit geen licht op en geen slot. Dat laatste is niet zo erg maar iedere Thai die op een fiets zit heeft geen verlichting. Een sommige scooters ook niet. Waarom heb je dat nodig? Maar wij willen wel graag in het donker gezien worden.

Overigens hebben we deze twee fietsen (met voorvering en zadelvering) weer aan twee andere Nederlanders verkocht. Deze komen ieder jaar naar Cha Am en huurden dan fietsen.

Iedere dag is er een tuktuk service naar het stadje. Om de twee uur kun je mee en om de twee uur kun je dan weer terug. Wel van te voren opgeven wanneer je heen wilt en wanneer terug.

Maar deze tuktuk rijdt maar tot 17.00 uur. Waarom? Kennelijk omdat men wil dat zoveel mogelijk mensen in het hotel gaan eten en niet in het dorpje. Maar voor de deur staan ook mensen die als taxi je heen en weer willen brengen voor een kleine vergoeding. Maar wij stappen dus iedere dag en avond op de fiets.

Ten tweede missen we BVN op de TV. Kun je het nieuws beter volgens dan nu. En er is geen internet aansluiting op de kamer. Je moet met je laptop naar de receptie. En dan kun je alleen maar voor € 7,50 per dag een aansluiting krijgen. Kan het niet korter. Maar nee hoor. Dan maar naar het dorp naar een soort en met internetcafé.

En voor alles maar dan ook alles worden er bonnetjes ingevuld en moet je tekenen.

Het ontbijt is uitgebreid maar toch: geen lepeltjes. Brood op? Duurt dan een kwartier voordat e.e.a. is aangevuld. En meer van dit soort kleine ongemakken.

Wat we zoal doen? Of aan het mooie zwembad beneden liggen. Of met de tuktuk naar een mooi brede stand. Overigens heeft het hotel drie zwembaden. Maar nog veel meer. Dat moet ook wel voor vijfsterren.

En in de avond op de fiets om in het dorp waar veel restaurantjes zijn iets te eten. Dus we fietsen iedere dag zeker acht kilo meter. En af en toe overdag nog een flinke afstand omdat je toch wat wil zien van de omgeving. Zo fietsen we naar een klein vissersplaatsje. Heel leuk om te zien allemaal.

Tevens boeken we zelf ( via email al vanuit Nederland geregeld) vijf dagen naar een ressort bij de River Kwai.

We gaan met nog een echtpaar naar Hua Hin waar het zomerverblijf is van de koning van Thailand.

Ook gaan we naar een avond markt in Hua Hin. Want dit is een grote drukke plaats waar veer is te doen. En we eten bij Heidi (schnitzel met patat).

Ook zijn we nog naar een plaatselijke avondmarkt geweest. Vooral veel voedsel wordt daar verkocht. Wel leuk om te zien.

Maar dan na ongeveer een week krijgt Gerard plotseling koorts. Ja zelfs zeer hoge koorts. Boven de 40 graden. Naar een polikliniek. Medicijnen. Infuus. Maar de koorts zakt niet dus de volgende dag weer heen. En wat blijkt: hij moet worden opgenomen in een ziekenhuis in Hua Hin. Het ziekenhuis ligt op ongeveer 25 afstand van ons hotel.

Hij komt op een private kamer waar Loura ook op een slaapbank een tukje kan doen. Maar van echt slapen komt niet veel terecht omdat Loura als ze uit het bedje wil stappen tussen de rugleuning en de onderkant vast komt te zitten. Wat een toestand. Door de klap komen alle verpleegsters kijken. En lachen. Maar wij op dat moment niet.

Gerard wordt door een verpleegster “afgelapt”. Dwz met koud water wordt zijn lichaam gekoeld.

Dat voelt lekkerder aan.

De dokter geeft al snel aan dat hij weet wat ik heb: een bacteriële infectie in beide longen. Nu moet het infuus en de medicijnen nog aanslaan. En gelukkig. De koorts daalt iedere dag. Mag weer naar buiten (er is een groot terras op de 4^e verdieping)

Een hele ervaring zo’n verblijf in een Thais ziekenhuis. Maar toegegeven: de kamer is klein en stelt niets voor maar de medische verzorging is top. Na vier nachten/ vijf dagen mag Gerard weer naar het hotel. Voorlopig nog even niet in de zon en nog een keer terug voor controle.

De reis naar de River Kwai hebben we inmiddels afgebeld. Daar werkte men direct mee. Dank daarvoor.

Na deze bijzondere ervaring zijn we bijna iedere dag naar het prachtige strand geweest. Of naar het zwembad bij het hotel. Nog wel een uitje naar Hua Hin voor een afternoon thea in het Sofitel.

En iedere avond op de fiets naar het stadje Cha Am om te eten en wat boodschappen te doen.

En natuurlijk ons laten scrubben en masseren.

Maar aan alle mooie tijden komt een eind. Zaterdag5 maart 2011 worden we om 07.00 uur weer opgehaald met een busje en naar het vliegveld in Bangkok gebracht. En nog dezelfde dag komen we weer op Schiphol aan. Wouter en Sam staan ons op te wachten.

We hebben weer genoten en veel bijzondere ervaringen opgedaan.

Loura en Gerard

In januari 2010 weer naar Thailand geweest om te overwinteren. En direct met een speedboat naar een mooi eiland.

Maandag 25 mei 2009.  Een avontuurlijke vakantie is begonnen. Met een camper naar Luxemburg; Frankrijk; Spanje en Portugal. Om half twaalf zijn we met de eigen auto in Putte (Belgie) waar we onze camper hebben gehuurd. Het is warm.

Foto’s boven: het interieur van onze camper.

=

Om een uur of half twee rijden we weg naar onze eerste camping. Het wordt Neufchateau. Een kleine leuke camping nog in België. Vlak bij de snelweg dus de meeste bezoekers blijven maar één nacht.

De volgende ochtend rijden we om 09.00 uur we weer weg van de camping. De reis verloopt voorspoedig. We gaan naar een leuke camping vlakbij Macon. Het restaurant is gesloten deze dag met we krijgen wel snacks. Dus we eten patat met frikadel; kroket; saté’ en pizza.

Woensdagochtend om 09.00 uur rijden we weer weg. Maar de tunnel in Lyon blijkt te zijn afgesloten. Een omweg dus. En druk dat het er is. De omweg duurt drie kwartier. Maar daarna loopt het heel erg goed. Na de diverse stops zijn we om een uur of half zes op een prachtige camping in het plaatsje Valras Plage. Vlak bij Bezier. We staan vlak achter een duin. Dus vlak aan de zee. Het is lekker rustig. We blijven hier een paar dagen staan.

Donderdag. Eerst op de fiets het dorp in. Op een terras lekker koffie drinken. Daarna terug naar de camping. En zwemmen in de zee. Maar wat is het water koud. We zitten de hele dag in de zon. Of in de schaduw want het is behoorlijk warm. We denken zo’n 28 graden. Als avondeten: grillen op de bakplaat.

Verdere activiteiten de komende dagen:  luieren en naar het strand. We worden niet moe en uit eten in Valras plage. Oesters vooraf en als hoofdgerecht garnalen en mosselen.

Donderdagochtend rijden we naar Montblanc in Spanje. Een rit van 388 km. De camping is nieuw maar nog niet klaar. Vrachtauto´s zijn bezig de boel te egaliseren. Wat een lawaai. En de Spaanse TGV rijdt ook ieder kwartier voorbij. Voor het overige is dit een prima plek met prachtige sanitaire voorzieningen. Op de fiets nog even naar het leuke dorpje. Op een terras nog wat drinken.

De volgende dag naar Madrid. Maar het regent dat het giet. Dit vertraagt het vertrek enigszins.  En wat een onweer. Toch zijn we om acht uur weg. Een leuke rit van 508 km met mooie uitzichten. We zijn rond drie uur op een zeer eenvoudige camping op 8 kilometer van Madrid af. Maar vlak bij een metrostation. We zullen hier naar verwachting twee nachten blijven. Totaal hebben we nu ongeveer 2.100 km gereden.

Zaterdag 6 juni 2009 om een uur of 09.15 lopend naar het metro station. Binnen 20 minuten zaten we in het centrum van Madrid.  Na een uur gelopen te hebben en na nog een bakje koffie met de toeristische bus door het oude gedeelte.

Na een lekkere lunch bij Burger King een tweede toer nu langs het nieuwe gedeelte van Madrid inclusief het Bernabeu stadion. We lopen nog het centrum in. Plaza Major is heel bekend. Maar ook het paleis van de koning. We zijn hier niet naar binnen geweest. Het was toen al een uur of vijf dus met de metro terug.

Zondag rijden we naar Toledo. Een korte rit. We zijn er net als de middag begint.  Toledo heeft een leuk oud stadshart dat op de wereld erfgoedlijst van de UNESCO staat.

We hebben een leuke camping gevonden. Drie kilometer van Toledo af.

Maandag weer verder.We rijden naar Evora. Een kleine camping met veel Nederlanders. En Franssen. Een caravanclub die een rondreis maakt. Dinsdag weer verder. We komen uit op een camping in Cascais. Ligt vlakbij Estoril.

Als het woensdag is gaan we naar Lisboa. (Lissabon) Het is vandaag een nationale feestdag. Waarvan weten niet maar alle winkels zijn dicht. Vanaf de camping gaan we met een taxi naar het treinstation in Cascais. Dan met een trein binnen een half uur naar Lissabon.

Lissabon is een leuke stad. Heel oud ook. Een heel andere sfeer dan Madrid. Zeker een bezoek waard. Ook nog even met een oude tram een rondrit gemaakt. Inclusief koptelefoon met Nederlandse tekst.

Na terugkeer van de tram nog wat rondgekeken. Daarna met de trein terug.

Donderdag: een rustdag. In de middag nog even naar het strand maar het waait erg hard. De temperatuur is prima. Blauwe lucht en zeker 28 graden. We eten weer met de bakplaat. Nou dat ding heeft zijn geld toch opgebracht.

Deze vrijdag gaan we naar Costa Nova. Vlak onder de rook van Aveiro. Een rit van zo’n 300 km.  Wat een waardeloze camping. Wel fietsen we nog een stuk in de omgeving. Maar we besluiten de volgende dag direct door te rijden. Het wordt Salamanca in Spanje.

=

Naar Salamanca is een rit van 336 km. Wat is het daar warm. Zeker ruim boven de 30 graden. Na de hitte in de nacht onweer. We staan op een kleine camping op zo’n 4 km van Salamanca  af. Met de fiets goed te doen. De volgende ochtend ook goed weer om de stad te bekijken.

Na het bezoek aan Salamanca door naar de woeste noordkunst van van Spanje. Een prachtige rit. Als we aankomen op een kleine maar leuke camping is  het weer goed maar niet warm. We fietsen door het dorp. Wel af en toe enige regen. Het waait flink. Er is een prachtig strand maar te koud om daar naar toe te gaan.

We blijven een nachtje en rijden dan door naar Frankrijk. Wat een mooie rit. In Frankrijk aangekomen door naar Capverde. Ligt aan de voet van de Pyreneen. Weer een kleine wat primitieve camping. Maar voor een nacht kan dit wel. We fietsen nog even in de omgeving maar dat stelt niet veel voor.

De volgende dag door naar onze "vertrouwde camping" aan de middellandse zee. Valras Plage dus. Het is prachtig weer. Blauwe lucht. Lekker aan het strand en verder niets doen.

En in de avond uit eten. Weer die heerlijke oesters.De weersverwachting is uitstekend. Dus: genieten. We blijven een aantal dagen.

Maar daarna gaan gaan we nog een aantal dagen naar de camping waar Tom en Trudy staan. Is zo’n 250 km. En ligt op de route.

Als we aankomen heeft Tom al voor de avond een tafel besproken.Dus opnieuw lekker eten.

En wat een prachtig uitzicht. De Mont Ventoux. We genieten nog een aantal dagen volop van het mooie weer en de rust op deze camping. Maar we moeten op donderdag weer vertrekken. Want zaterdag moet de camper worden ingeleverd.

Op de terugweg overnacht in het plaatsje Montigny le Roi. Even boven Dijon. Dat was toch een rit van 514 km.

Wat een kleine leuke camping. Maar tegen de avond loopt het helemaal vol met kampeerders die één nacht blijven.

En de tweede overnachting (voordat we de camper weer moeten inleveren) opnieuw in Neufchateau. Nu zo’n 300 km. En ook deze camping loopt aan het eind van de dag volledig vol. We krijgen een onweersbui. Veel regen. We eten daarom niet buiten maar in de serre van het eenvoudige hoofdgebouw van deze leuke camping.

De volgende dag nog 180 km naar Putte om de camper in te leveren. Helaas moeten we omrijden omdat de snelweg is afgesloten. Maar tegen de klok van 12.00 uur zijn we op de plaats van bestemming. Nog even alle "troep"uit de camper halen en in de auto doen.

Maar binnen een uur zijn we weer reisvaardig voor het laatste korte stukje naar huis. Totaal hebben we zo’n kleine 6.000 km gereden is onze inschatting.

We zijn van 8 mei t/m 12 mei 2009 naar Berlijn geweest. Duitsland kunnen we natuurlijk allemaal wel. Maar Berlijn is wel een bijzondere stad. Kijk maar naar de foto’s. Een aanrader dus.

Overal kun je eten en gezellig wat drinken.

In deze toren zijn we met een heel snelle lift naar boven gegaan. Lekker koffie gedronken met een prachtig uitzicht over de stad.

Veel met de S Bahn en met de U bahn geweest. Prima verbindingen.

Joods herdenkings monument.

De tweede kamer van Duitsland.

Thailand 2008/2009.

We zijn 30 december 2008 vertrokken voor een overwinteringreis naar Thailand. Op 31 december 2008 aangekomen zodat we de jaarwisseling daar konden meevieren. We zitten in buitenwijk van Pattaya maar ook hier is het druk en heel gezellig. Veel eethuisjes en barretjes. Het kan niet op. Ons hotel heet: Thai Garden Resort.

Dit is een leuk niet te groot hotel. Er zijn ongeveer 190 kamers. Het ontbijt is werkelijk fantastisch. De eerste dagen natuurlijk veel worstjes; uitgebakken spek en eieren maar na een aantal dagen zijn we ook heel tevreden over een boterham met kaas en of chocopasta. De kamers zijn goed. Mooie ruime badkamer. We voelen ons op ons gemak. Bij het zwembad lekkere pas nieuwe ligstoelen. We zitten onder een parasol. Er zitten knopjes op de stang. Als je daar op drukt komt er iemand langs om de bestelling op te nemen. Luxe dus. Er zijn kroketten met patat maar je kunt bij de borrel ook bitterballen bestellen.

In de avond eten we eigenlijk altijd in de stad. Er zijn zoveel restaurants. Maar in het hotel eten kan natuurlijk ook maar een loopje in de avond is ook heel leuk.

Dit is het uitzicht vanaf onze hotelkamer.

Op nog geen 50 meter van ons rustige en leuke hotel ligt een groot winkelcentrum. Daar is van alles te krijgen. Loura zit aan de loei. Dat is wijn in het Thais. Maar toen Loura vroeg naar loei keken ze haar vreemd aan. Je spreekt het uit als looi.

We schepen in en na een uur varen komen we in Samet aan. Een prachtig strand met allerlei eet en drinktentjes. Met een kleine ponton worden we van boord gehaald en naar de wal gebracht.

Er zijn helaas twee nadelen. Onze hotelkamer is echt waardeloos en ons strandje zit er vol met Russen. En die zijn heel luidruchtig. En we waren er voor gewaarschuwd. De meesten blijven maar een dag. Dwz: men komt aan en vertrekt dezelfde dag weer. Na vier uur is het dus heerlijk rustig. We vinden een heerlijk rustig plekje aan het prachtige strand waar we heerlijk met onze voeten bijna in het heldere blauwe water kunnen zitten op een ligstoel. Wel goed insmeren want je bent zo verbrand.

In de avond voor het eten eerst even op het strand chillen. Ja: dat doen we ook. Daarna heerlijk eten. We genieten volop. Kijk maar op de foto’s.

Terug in Pattaya: luieren en niets doen. Zo zijn we na een wandeling op zondag naar een (nette) massage salon geweest. Twee uur lang werden we eerst geschubd en na een douche gemasseerd met olie. De volgende dagen weer aan het zwembad gelegen. Je wordt er wel heel lui van.

Vrijdag naar Bangkok. Een autorit van bijna twee uur. Wat een chaos. Het verkeer dan. En wat een smog.

Ons hotel staat midden in het centrum van Chinatown. We dineren in een van de hoogste gebouwen van Bangkok. De Lebua toren. Een heel luxe tent. Op etage 64 hebben we een prachtig uitzicht over de stad. We nemen een glaasje wijn. Maar er staat erg veel wind en wat is het duur daarboven. Op de 54^e etage daarna gegeten. Wel binnen. Wij vinden het niet heel gezellig. Te luxe. En weinig sfeervol. En ook koud want de deur naar buiten gaat steeds open. Jammer.

En zaterdagmiddag gaan we fietsen (en met een boot) door Bangkok. Wat een belevenis.

Dit was echt het hoogte punt van ons bezoek aan Bangkok.

Zondagochtend eerst aan een pier heerlijk koffie drinken en kijken naar de vele bootjes op het water. En we zijn nog even met de taxi naar het koninklijke paleis geweest.

En dan zondagmiddag een prachtige wandeling onder leiding van een gids door de stad.

En tijdens de wandeling hebben we nog een bijzondere ervaring. Het is zo druk in Chinatown dat iedereen tegen iedereen aanloopt. Op gegeven ogenblik ligt de pet van Loura op de grond. En ik roep: je bent je pet verloren. Maar die zat toch in haar rugtas? Aan twee zijden is de rugtas opengesneden. We denken met scheermesjes. Maar omdat we wel eerder gehoord hadden van dit soort diefstal hadden we in de rugtas niets van waarde. Alleen een flesje water; een pakje sigaretten en twee petten. En niets is daadwerkelijk verdwenen. Zo zie je maar weer. Altijd een rugtas op je borst dragen in drukke steden.

Voor de avond hebben we een dinercruise geboekt. Wat fantastisch. We worden door een busje bij het hotel opgehaald en naar een pier gebracht. Vandaar vertrekt een prachtig schip om over de Chao Phraya rivier te varen. Alles is verlicht. We zitten buiten op het voordek en kunnen genieten van het diner maar ook van het prachtige uitzicht. Weer een topper.

Maandag om 12.00 uur worden we opgehaald bij ons White Orchid hotel om met een taxi weer naar onze vaste stek in Pattaya te gaan. Na terugkomst uit Bangkok hebben we aan een lekkere rustdag. Dus weer lekker op een ligstoel aan het zwembad gezeten. Woensdag lekker laten masseren en eigenlijk verder niets doen. Wel wat wandelen etc.

Donderdag 22 januari 2009. We worden om 07.30 uur opgehaald om met een busje naar Koh Chang te gaan. Na Phuket het grootste eiland van Thailand. Hoge bergen en olifanten. Het is ongeveer drie en een half uur rijden voordat we bij een pier aankomen.

Koh Chang ligt aan de overkant. Met een pont is het maar ruim een half uur varen. Auto’s etc gaan allemaal mee. Aan de overkant staan busjes klaar om ons naar het geboekte hotel te brengen. We krijgen een leuk huisje met een uitzicht over de zee. Eenvoudig maar redelijk netjes.

Een prachtige zonsondergang.

Zaterdag 24 januari webcammen we met onze kleinzoon Maurits. Hij viert vandaag zijn zesde verjaardag. En we zingen voor de computer: lang zal hij leven in de gloria. Leuk dat je elkaar kunt zien en ervaringen kunt uitwisselen. In de avond nog even een lekkere wandeling langs de Second road en na wat inkopen met een taxi terug.

Zondag zijn we de hele dag op pad geweest. Met een taxi (nou ja een veredelde tuktuk) naar Jomtien gegaan. En daar een lange wandeling langs de boulevard gemaakt. En uiteindelijk met een taxi weer terug. Na in het hotel een heerlijke cappuccino te hebben genomen zijn weer op een heerlijk ligbed terecht gekomen. We waren toch moe van de drie uur durende wandeling? Maar echt moe worden we hier niet.

Maandag 26 januari 2009 zijn we met het hotelbusje naar Jomtien gegaan. Heerlijk op een ligstoel aan het strand gezeten. Om 16.00 uur weer terug. Nog even aan het zwembad en gezwommen.

In de avond naar de Walkingstreet gegaan en in de Lobsterpot allerlei soorten vis gegeten. Prachtig uitzicht op de lichtjes op de zee.

Het is Chinees nieuwjaar dus het is extra druk. Wat een gekkenhuis.

Donderdag 29 januari zijn we naar Koh Larn geweest. Heerlijk aan een prachtig mooi wit strand gezeten. Er komen ook weer veel Russen naar dit kleine maar prachtige eiland.

We hebben in Thailand heerlijk kunnen overwinteren. De temperatuur is fantastisch.
Zes weken lang geen regendruppel gezien.

Je moet wel even wennen aan als die mannentjes met Thaise vrouwen. Wij noemen die vrouwen: Thaipoppen. Ook veel oudere mannen. Thuis zitten we achter geraniums maar hier bloeien ze op met een mooie Thaise aan hun zijde. Veel mannen komen voor de sex denken wij. Je mag zo’n mooie dame ook gewoon meenemen naar je hotelkamer. Maar wel eerst even bij de receptie laten registreren. Maar je betaald voor een hotelkamer dus het kost geen extra geld iemand mee te nemen.

In Pattaya (spreek uit Pattia) zijn ontzettend grote winkels. De Bijenkorf kan er tien keer in. Alle grote merken zijn vertegenwoordigd.

Maar ook op de vele markten kun je van alles kopen. En het is er erg goedkoop. Wel afdingen natuurlijk. Dat spel hoort erbij.

Hier rijden ook heel veel grote dure auto’s. Van de bekende merken.

Het vervoer in de stad is prima geregeld. Je steekt je hand maar uit en een baktax (een veredelde tuttuk) stopt. De stapt in en als je uit wilt stappen dan drukje op een belletje. Per rit kost dit 10 bath per persoon. Dat is ongeveer 20 eurocent.

Ook de overtochten naar de diverse eilanden is spotgoedkoop. Per regulier bootvervoer naar bijvoorbeeld Koh Larn kost maar 20 bath pp. Enkele reis. Dus 40 euro cent. En dan vaar je drie kwartier. Ga je met een speedboot dan is het natuurlijk veel duurder.

De conclusie: Thailand is een prima land om te overwinteren. Dus volgend jaar weer. Maar dan weer een andere plek. Want we gaan nooit twee keer naar hetzelfde.

We zijn vele jaren naar en door Frankrijk getrokken. Ongeveer 21 jaar lang met een caravan.  Maar recenter gewoon via een verblijf in een stacaravan of gehuurd huisje. Of af en toe een hotel.

Frankrijk heeft vele prachtige gebieden. We kunnen niet alles noemen.

Maar wat te denken van de Ardeche? Maar ook wintersporten is in Frankrijk fantastisch.

Kijk maar naar de diverse foto’s.

En dan nu naar de foto’s van onze wintersportvakantie in februari 2009. We zaten met de hele familie in Les Menuires. Een prachtig gebied. Voor echte skiers een eldorado.

Sportief????

We vlogen nog niet met deze nieuwste Airbus 380 maar wel met Singapore Airlines.

Onze reis met een tweetal huur auto’s en overnachten in hotels en of particuliere huizen begint in Sydney. We kwamen aanvliegen via Singapore. Sydney is een heel leuke en aantrekkelijke stad. Veel te zien en een ontspannen sfeer. Als je wilt kun je op de bogen van de brug gaan lopen. Maar dat hebben we maar niet gedaan.

Wel gewoon over de brug gelopen naar de overkant en per bootje weer terug naar het centrum.

Er zijn leuke haventjes waar prima restaurants zijn. Bijna op iedere hoek van de straat een internetcafé. Veel jonge mensen verblijven in Sydney.

Het Opera House is zowel van buiten als van binnen een bezoek waard.

Ook het naastgelegen park met veel vleermuizen in de bomen.

Er zijn ook heel hoge gebouwen in het centrum.

Daarna doorgevlogen naar Melbourne. Hier onze eerste huurauto genomen. En weer zo’n fantastische stad. Te veel om op te nomen maar zeker de moeite waard om te bezoeken. Zoek de bezienswaardigheden maar eens op via de zoekmachines die genoemd zijn op deze site. Van Melbourne zijn we via de beroemde zuidelijke kustweg naar Adelaide gereden.

Het eerste stuk is heel mooi met prachtige bogen in de zee (uitgeslepen) maar later wordt het minder.

Onderwerg verblijven wij in luxe huizen (met groot bad) maar ook in primitievere locaties.

Adelaide vonden we niet zo’n leuke stad. Kwam mogelijk ook door het slechte weer dat we hadden.

Terug gevlogen naar Sydney om daar nog een aantal dagen bezienswaardigheden te bezoeken waaronder een tocht met een kleine bus naar de noordelijk gelegen blauwe bergen.

Van Sydney per vliegtuig naar het midden van Australië. Veel te zien en mee te maken. Zoals een ballonvlucht. Maar ook een bezoek aan Ayers Rock. Bekijk de foto’s maar.

Van het rode hart naar Cairns. Subtropisch is het daar. Weer een andere huurauto. We zaten een stukje boven Cairns in Port Douglas. Vanuit dit punt veel gezien. Langzaam via de kust naar beneden gereden. Veel meegemaakt.

Mag ik wat noemen? Met een watervliegtuig boven de Barrierer Reef gevlogen en onderweg een landing bij een onbewoond prachtig eiland. Zie svp de foto hieronder.

Decadent hè.

Maar ook met een boot naar het reef om te duiken en te snorkelen.

Frasier island mag niet vergeten worden. Het grootste zandeiland te wereld. Met een vierwiel aangedreven autobus langs het strand. Wat een belevenis.

Via Brisbane het vliegtuig weer genomen naar huis. Wat een fantastische ervaringen hebben we opgedaan. Wat is Australië een lekker relaxed land. Een aanrader voor iedereen. 

PS: terug via Singapore. (stop/over net als op de heen reis overigens)

Brazilië.

Een heel aantrekkelijk land om heen te gaan. Maar niet alleen op het strand blijven.

Vanuit Amsterdam vertrokken wij via Lissabon. Daar overgestapt op een lijnvlucht met een vliegtuig van een Portugese maatschappij richting Recife. Eerst de koffers naar een al besproken hotel gebracht maar toen weer snel terug naar de luchthaven.

Daar verwelkomen wij op onze zoon en schoondochter die met onze (toen) twee kleinkinderen een reis hadden gemaakt door Zuid-Amerika.

Samen weer terug naar het hotel om een nachtje bij te komen. Maar al snel moeten we door. Weer nacht de luchthaven voor een nachtvlucht met tussenlandingen (Forteleza-Belem) naar Manaus.

Manaus was vroeger het rubbercentrum van de wereld. De rubberbaronnen bouwden voor zichzelf prachtige huizen. En dat allemaal midden in het Amazone gebied.

We blijven een week ongeveer 70 kilometer buiten Manaus in den door een Nederlander opgezette ecolodge. Deze Nederlander was familie van ene van Eegeraat die vroeger op de tv prachtige verhalen kon vertellen over de prachtige natuur.

Deze lodge ligt heel afgelegen. Grote houtendeuren (die altijd gesloten zijn met een bewaker erbij) geven toegang tot dit prachtige maar primitieve complex.

Overigens is enige jaren later dit complex overvallen en zijn er een aantal doden gevallen.

Er staan een beperkt aantal huisjes op het terrein. Maar geen licht (in de avond komt iemand voorbij om kaarsjes aan te steken); geen warm water en geen ramen in het huisje. Wel overal horren zodat er geen ongedierte binnen kan komen.

Eten wordt centeraal verzorgd. Geen omkijken naar. En lekker!!!.

Vanuit deze lodge hebben we een aantal uitstappen gemaakt.

De jungle tocht (lopend) onder leiding en twee gidsen (wij zijn met z’n zessen) was één van de hoogte punten.

De gids is een zoon van een oorspronkelijke Braziliaanse indiaan. Maar nadat hij in de westerse wereld terecht was gekomen trouwde hij met een Turkse dame. En die zoon (onze gids dus) was dus half indiaan en half Turks. Na een goede opleiding in Canada heeft hij geprobeerd om een aantal jaren weer als indiaan in het oerwoud te leven. En dat valt dan niet meer mee. Hij kon het niet volhouden. Vandaar dat hij gids is geworden. Zijn assistent was een grote donkere Braziliaan. Moses heet deze man.

Lopend in het Amazone oerwoud vertellen de gidsen hoe indianen kunnen overleven. Hoe ze vuur maken ect. Welk voedsel ze eten en hoe ze toch op één of andere manier medicijnen hebben.

Je staat er versteld van hoever die primitieve indianen al zijn.

Rond een uur of één komen we aan bij een riviertje. We kleden ons uit en poedelen wat. De gidsen maken een vuurtje en roosteren een overigens meegebrachte kip.

Nadat we klaar zijn met eten gaan we weer door de jungle terug. Onderweg zien we slangen; grote spinnen; prachtige vogels en noem zo maar op.

Een aantal dagen later gaan we eerst met een auto naar een zijtak van de Amazone. We stappen in een heel klein bootje en varen weer onderleiding van onze gidsen langs prachtige ongerepte gebieden. Hier komen geen toeristen. Af en toe staat er een huisje. Soms stoppen we even om binnen te kijken. De mensen zijn aller vriendelijkst.

Nog even zwemmen. (als we geweten hadden dat er krokodillen waren hadden we dat niet gedaan)

Als het schemerig wordt gaan we met deze kleine boot (de klein kinderen liggen inmiddels op de bodem van de boot te slapen) naar een mangrove gebied. En hier stikt het werkelijk van dd krokodillen. Het is nu donker. Met zaklantaarn wordt de omgeving afgezocht. En ja hoor: Moses stapt de bot uit. Loopt tot zijn middel in dit moeras gebied en vangt een jonge krokodil.

(wij vinden vroeger kikkerbillen maar hij van jongs afaan krokodillen).

Als je zo;’n beest over zijn buik strijkt wordt deze een beetje verlamd. En doet niets meer. Wel z’n bek evengoed dicht houden. Zijn er geen grote krokodillen in de buurt? Jawel. Die hadden ze ook gezien. Hoedan? Glinsterende ogen. En als die ver uit elkaar staan dan zijn het grote beesten. En dan gaat Moses niet de boot uit. Wat een fantastische evaringen.

Weer een aantal dagen gaan we nogmaals met dit keer een tweetal bootjes de Amazone op. De grap is dat we piranha’s gaan vangen. Een draaitje met een haakje eraan. Dan was vlees op het haakje en vangen maar. Maar we laten de twee gidsen de vissen van het haakje halen. Voor dat je het weet ben je een paar vingen kwijt.

We kunnen nog lang verhalen over allerlei belevenisen in de jungle. In de lodge lopen apen los. Geimporteerd overigens. En een vreselijk grote boa kruipt er rond. Die doet overigens niets omdat ze het beest eten geven. Maar zodra deze vijf meter lange slang honger krijgt weet hij baby’s te verorberen.

Na de week in deze geweldige lodge te hebben gezeten gaan we met een nachtvlucht weer terug naar Recife.

Nog een paar dagen aan het strand. En het strandleven in Brazilië is heel bijzonder. Maar dat moeten jullie zelf maar eens gaan ondervinden. De moeite waard.

De reis terug was wel een hel. Vanuit Recife met het vliegtuig via Brasilia naar Sao Paulo. Daar 24 uur op het vliegveld moeten verblijven voordat we weer naar Lissabon konden vliegen.

En daar aangekomen nog een paar uur wachten op de vlucht naar Amsterdam. We waren bekaf.

Maar Brazilië is zeker een bezoek waard.

Canada stond ook nog op ons verlanglijstje. Dus:

Naar de westkust gevlogen (Vancouver) en daar drie campers gehuurd. Voor onze twee zonen met partner en voor ons zelf natuurlijk. Vanuit Vancouver alle bezienswaardigheden bekeken. Zo noem ik: Jasper; Banff; Lake Louise en de Icewayparkweg bereden. Een rondje gemaakt dus en zo kom je dan weer terug in Vancouver. Met de boot naar Vancouver Island. ( Victoria) Canada in het klein. Maar het opmerkelijkste was hier de Orka’s die we hebben gezien nadat we op een boot waren gestapt. Heel indrukwekkend. De natuur is mooi; veel dennenbomen maar steeds van hetzelfde. Lijkt op Noorwegen en Zweden. Wat leuk is dat overal waar je de camper neerzet je houtblokken vindt om vuur te maken.

Foto’s van deze camperreis hebben we bijna niet. Dus op deze web-log staan ze ook niet.

We willen tzt ook nog eens naar het oosten can Canada.